vrijdag 28 november 2008

Renske B's rap

Mariska vond het een goed idee om deze rap hier te posten.

ik trek je schijt eruit en ik pijp je met me muisensnuit
fucking opwindend als m’n kies bij je toompje kluift
loop te soppen anoes in me mond
kom je kamer in en bal je heel je kamer rond
haal de camera zoemmm op je vagina
zoemm op me penis als ie diep in je bek gaat
ja.... zelfs jou bitch vind me lauw.
Ze ligt te shocke als ik me pik diep in her douw
Zevende hemel spacende shit.
verwen jou bitch van der tepels tot der clit
Ze zuigt aan me pik ,gaat erop zitte
diep in der poes hevig op en neer wippe
oooh ja.. en ik zeg het je eerlijk ik heb mn eigen bitch
maar die van jou vind ik heerlijk.
je bitch is een freak ze schaamt haar eigen niet
benen wijd en poesie tap techniek

Chicks vinden ons leuk ze willen ons eten
ze komen in de eighties ze vrage hoe we hete
ze wille op de foto helemaal bloot.
kemper is geen pimp maar een ik dunkt wel ho's
ze vinden ons lauw de kalle BS ze vrage
naar de lauw P op de P.E.S.
mammie kom nou ik weet dat ik rap
maar ik ben geen rapper nee ik hossel liever craaaaack!

alles in de mitta zegge kemper gaat erveur
doe er 3 4 pokoes maar nu hebben we hem deur
en de boy is niet greeden nee ik droom met mn koefijs
6 pikken in je bed kep pep poef doorslikke nou
weet dat ik pik in je douw in je biggie mal auf
wil je ligge nou
vloei tik hasj blauw diep in je asse om je sexsappe los
ik ben je pappa die komt tappe in je strot
ik bal je in je aaah big papa wip wape tot dat ik je op moet rape
je kont moet vrage naar morrel van die ponnoe die
die boys brenge als ze weer is komme
en we doen riiinngg en ik hop op zn brommer
ik wil don ching en dan wil ik komme
bel me niet zo maar nee niet doen maar bel me voor je pony of je poen

Chicks vinden ons leuk ze willen ons eten
ze komen in de eighties ze vrage hoe we hete
ze wille op de foto helemaal bloot.
kemper is geen pimp maar een ik dunkt wel ho's
ze vinden ons lauw de kalle BS ze vrage
naar de lauw P op de P.E.S.
mammie kom nou ik weet dat ik rap
maar ik ben geen rapper nee ik hossel liever craaaaack!

hossel liever crack dan ik tap of ik bef
cocoras is back met de BBS
hoe we overneme worde mense gestresst
ik kan me voorstelle maar sta niet in de weg
moer op jij daar kom is ff hoere hoe wil je het hebbe
van achter of van vore
vers uit de bilmer
ik weet wel te score
nu zit ik in de eightie en we balle als gestoorde
bind je vast aan mn bed stoot je als een gek
maar je blijft op je plek
je hijgt als een slet dus ik grijp naar me kaars gebruik me kaarsvet
op je dikke tits en je "G" plek
hahaaaaaa

Ja de freak zit in je
jeweet zelf
als je vriend het niet kan
schreeuw om hulp

BS !!
we zijn uit nigger
En nu wegweze...

donderdag 27 november 2008

LEEF! Intermezzo episode - dag V

De Oviedo dag.

Eén van de redenen waarom de organisatie voor locatie Santander had gekozen, was omdat tijdens de Summer University 2008 een AEGEE-Enschede vlag was gebrast door twee deelnemers uit de omgeving van Santander. Na nabellen door Deef bleek dat de vlag zich in Oviedo bevond. Het 22e bestuur had de tegenopdracht al succesvol afgerond, dus wij hoefden hem alleen op te halen. Dat deden we natuurlijk met zijn allen!

Het was 200km rijden, dus moesten er 3 auto's worden gehuurd. 's Ochtends vroeg opstaan viel zwaar, dus werd besloten dat de chauffeurs van de heenweg de auto's zouden ophalen en dan de rest oppikken. Paulus mocht ook mee omdat zijn creditcard benodigd was. Echter, bij het huren bleek dat de credit card geheel over zijn limiet was. Uiteindelijk was het ons toch gelukt om 3 fiat panda's te huren en reden we om 13:00 weg van het hostel. De auto's volgeladen met 14 personen, 3 traytjes bier en genoeg te euten. De panda's waren net 1 maatje te klein, wat de reis net iets minder prettig maakte.

(boven) Deef en een Peruvian fluteband-lid

(boven) De onmisbare Knorr Vie trok ons door de laatste dagen

De reis begon meteen al goed! De Tomtom van TomTomTom had een foutje gemaakt waardoor we als ware we 3 mini's in The Italian Job nu door de kleine straatjes van Santander scheurden. Onderweg hebben we nog een politiewagen klem gereden. Ze keken niet heel blij maar wij deden alsof we spanjaarden waren en begonnen dus maar hard te toeteren! Na een mooie rit van 2 uur met pieken van 160km/u kwamen we aan in Oviedo.

(boven) de panda's waren zo klein, die konden ook wel op het zebrapad staan als het rood is

Toni en Javier van AEGEE-Oviedo kwamen ons oppikken en begeleidde ons naar een restaurantje en cideria in het centrum. Toni en de ober lieten ons buiten zien hoe je cider inschenkt en opzuipt. Nog sprankelend moet je adten en het laatste beetje cider weggooien om je lipafdruk van het glas te spoelen, zodat de volgende hetzelfde kan doen. Binnen hadden we 2 tafels met cider dat uit de muur kwam als je op het knopje drukte. Een uitvinding gemaakt voor Paulus. Ook al dronk hij zelf niet, de teller van die tafel kwam toch bijna op het dubbele uit als die van de andere tafel! Frappand feit is ook dat Klif nog een WC kapot heeft gekotst. Doortrekken ging niet meer en er lag een flinke waterplas naast! WTF. Kotscount: 7


(boven, onder) traditionele manier van inschenken van Cider


(boven) Javier en Toni

Het eten was goed geweest, veel vleesch, dus nu was het tijd voor een wandeling. Toni moest werken, dus Javier deed een rondleiding. Wel sneu, hij wist niks te vertellen. Dus nam Berend het maar over. Wat een kont verhalen! Na heel wat lopen waren we het beu. Er moest meer gezopen worden! Besloten werd een kroegentocht te maken richting het winkelcentrum wat Javier ons wilde laten zien. Het shopping centre was gebouwd in de vorm van een Drienersaurus maar stelde verder geen reet voor. Na een biertje weggehakt te hebben gingen we maar naar de auto's.


Daar kon eindelijk deghelijck gezopen worden. De 3 panda's naast elkaar met achterklep open. Muziek erbij, 3 traytjes bier, het feest kon beginnen. De vlag werd wederom overhandigd aan AEGEE-Enschede in de persoon van Manon. AEGEE-Drienerlo leden werden niet vertrouwd :S Het zuipen ging lekker maar op een gegeven moment werd toch besloten terug te gaan naar Santander omdat de Spaanse Paulus en Jorgé op ons zaten te wachten voor een laatste goede borrel.

(boven) AEGEE-Enschede vlag terug in handen van -Enschede.

(boven) hoewel de dames ze hier nog in hun hand hebben, konden ze er nog veel meer mee!

(boven) bakborrel op zijn best!

Deef wilde liever niet in een slapende auto, daarom wisselde hij van auto. Uiteindelijk was hij natuurlijk de enige die lag te pitten. Naja pitten? Hij leek eerder dood zoals alleen Deef dat kan zijn. Deef dus naar het Hostel gedragen en op naar de kroeg.

(boven) Deef op zijn Deefs: knockout.

In de celtic tavern lukte het de barman niet om 4 Guinness volledig te tappen, dus was het eerste rondje gratis. De Guinness was niet het enige wat op ging, we hebben praktisch de hele kroeg leeggezopen.

Vlak voordat we weggingen heeft Paulus nog 70 euro bij elkaar verzameld om Manon met Remy te laten zoenen. Remy zette wederom zijn LEEF!-motto in; "ach, waarom ook niet?" Op dat moment besloot Klif in te grijpen, de zielloze ging voor geweten van Manon spelen en de show werd gecancelled.

We hebben vervolgens de rest van de kroeg leeggekocht voor 150 euro, om ergens anders na te gaan borrelen. Dit was het huis van iemands grootouders, die beide vorig jaar zijn overleden. Het appartement werd nu als partyhuis gebruikt door de kleinkinderen. Wel was het nog volledig ingericht zoals de grootouders het hadden achtergelaten, vol met oude troep!

(boven) Marten en de kleinkinderen

(boven) Janneke zag het Europese licht en ging integreren

Berend en Evan dus weer genieten in hun strijd om wie de grootste opa is. Berend won, door z'n lage dranktolerantie te laten zien en van het balkon te kotsen, kotscount: 8.

(boven) Berend kotst, wij juichen

Eerder die dag hadden we nog ingrediëten gekocht om 's nachts wraak te nemen op Paulus, voor alles wat hij ons misdaan had. Helaas hebben we keihard gefaald omdat iedereen totaal naar de klote was, en Paulus wederom de last man standing.

Hoogtepunt: Bakborrel
Smet: a pub without beer

Drienerlo Mystery Event

AEGEE-Enschede heeft een nieuwe bus en om dat te vieren had het Travel Team een heus Mystery event georganiseerd: je stapt in de bus en je komt bij een feest uit. 

Natuurlijk kon Drienerlo niet achterblijven en dus werd er ook vanuit Drienerlo een mystery event georganiseerd: je pakt de bus van station naar Drienerlo en gaat aan de paddo's. Zoals elk goed plan was ook deze keer het plan beter dan de uitvoering: verder dan Berends huis zijn we nooit gekomen.

Ook wij begonnen onze reis bij de Pakkerij en wel op het AEGEE-kantoor. Hier tikte wij onder het toeziend oog van Keizer onze paddo's weg en gingen richting Berend waar onze reis pas echt begon.

(boven) Onze reis begon op kantoor

(boven) mooie emmer heb je daar, Evan!

(boven) Festini, erg lekker maar wel een beetje zwaar

(boven) alles was zwaar, dan maar op de grond liggen

(boven) maar wel met de voeten op de stoel, dat is relaxed


(boven) Deef genoot met volle teugen van het Mystery Event

(boven) van al dat lachen krijg je dorst, een soepje voor Deef

(boven) dit is geen viool, dit is een contrabas!

woensdag 26 november 2008

Kroegavond d.d. 25-11-08

Hoewel er veel over deze fantastische kroegavond gezegd kan worden, is vooral het resultaat wat telt. En dat is de in cinéma vérité-stijl (zoals Cloverfield) gefilmde productie van de president van -Enschede genaamd "Over de hekken". Het beschrijft het verhaal van buitengesloten bestuurders in een tijd van kredietscrisis.


Hieronder nog wat foto's van de making of:

(boven) het opgebouwde decor

(boven) de tijdens de productie opgelopen verwondingen worden snel behandeld door BHV-team Vendel en de Meester

(boven) na afloop een borrel op het decor door het productie-team

dinsdag 25 november 2008

De LEEF! Intermezzo episode - Dag IV

Wakker worden! Nou dat was me wat. Door het sleutelincident heeft iedereen net iets te slecht geslapen en lag menigeen in volledig stap-ornaat al dan niet op een bed. Er werd dan ook niet vreemd opgekeken toen enkelen zelfs nog de jas aan hadden en dus meteen de buitenlucht konden opzoeken.

Ondergetekende en de overige huurders van kamer 8 konden zich niet omkleden noch opfrissen, dus maar even uitwaaien op het strand met een koffie erbij. De verveling vierde bij mij, Paulus en Klif al snel hoogtij, dus een queeste naar bier en ontbijt!

Als eerste werd er een biertje gedaan bij Café X. X staat in dit geval voor een naam die voor ons abracadabra was, dus werd het desbetreffende café vrij snel hernoemd naar Café Putlucht, naar de aanwezige vluchtige aroma’s die deden denken aan cloaca uit het oude Rome. Paulus hield er even een korte intermezzo door de kade op te zoeken om aldaar de restjes maaginhoud uit te hoesten. Even over de reling hangen.. Deze poging faalde helaas aangezien het naar Paulus’ eigen zeggen wel weer ging als hij in beweging bleef. Om over deze teleurstelling heen te komen werd er dan maar een donatie gedaan aan het Spaanse Waterschap over de reling in casu.

We zagen er nog steeds zo uit als we voelden, beroerd. Tijd om naar de volgende kroeg te gaan, bij voorkeur met de mogelijkheid tot het verkrijgen van voedsel. Eenmaal aangekomen lag er een allegaartje aan broodjes op ons te wachten, waarschijnlijk al een dag of 2, het vlees zag er wel erg dood uit en de broodjes waren ook al niet meer je van het. Versgeperst braksapje erbij en we konden er weer tegenaan! Alhoewel het braksapje van Paulus terug werd gestuurd aangezien een tor blijkbaar tot de ingrediëntenlijst behoorde..

Na een tocht terug richting het hostel, in de hoop dat de anderen een vervangende sleutel zouden hebben geregeld, werden we overvallen door desinteresse en besloten om weer even een terrasje te pakken, het was immers tóch mooi weer! Flesje wijn erbij, heerlijk. Natuurlijk stond in de sterren geschreven dat het niet bij 1 fles zou blijven, en dat in de volle zon. Na fles numero 3 kwamen de rest van de LEEF! Deelnemers (muv. Berend, was nog naar de barrebiesjes en dreef de kostcount op naar 6) ook langs gelopen en besloten ons te vergezellen. Voor ons dus de hoogste tijd om er met z’n 3’en nog maar eentje te ontkurken, of zoals Paulus zei: ‘Uno mas!’. Dit aangegeven te hebben aan de bediende, werden we raar aangekeken en kwam er vervolgens een Engelstalige bediende bevestiging vragen of we wisten dat we met ons steenkolen-Spaans nóg een fles wijn hadden besteld. Tuurlijk, duh!


De zon ging onder, het was 18u, en het trio Klif, Paulus en ondergetekende was kacheltje. Klif wilde ridicule fratsen uithalen met omstanders, Paulus en ik sassen. Toen er vanaf de kade linea-recta de luxueuze jachthaven in werd gestraald, kon de lokale janhagel hun goedlachsheid omtrent dit scabreuze tafereel ook niet meer bedwingen en hadden we alwéér onbedoeld vrinden gemaakt.

Tijdens de zatte leeftocht naar het hostel koos Paulus voor de strandroute, via slecht verlichte zandweggetjes en steigers:
“Ja verdorie, liep ik daar over het strand, zag ik een donkere vlek. Ik daar dus met m’n zatte hoofd vol enthousiasme in stappen! …bleek het poep”
Eenmaal in het hostel aangekomen bleek dat de eigenaar (verder te noemen ‘Zwarte Piet’, door de grote gelijkenis met het Spaanse schertsfiguur) de tv wilde aanzetten voor z’n onschuldige dreumes van 5 lentes jong. Helaas voor hem, maar gelukkig voor ons en de dreumes in casu, zat er nog een porno-dvd in van de vorige avond, op repeterende modus met de meest dubieuze scene die we (met grootst mogelijke zorg) konden vinden. Weer een minpuntje gescoord bij het hostel!

Desondanks maakte de kniesoor Zwarte Piet onze suite open en kon Berend eindelijk z’n brakpet en kamerjas bemachtigen waarna het ineens een stuk beter met hem ging, sakkerloot! De rest kon zich eeeeeindelijk ook omkleden om zowel fris als fruitig vamos a la barbecue. Onderweg dacht ik E 150,- te hebben gewonnen, maar dit bleek achteraf gewoon een pinautomaat te zijn, jammer..

De barbecue was ook ditmaal bij een tennisclub, maar helaas werd hier daadwerkelijk getennist dus moesten we het bij de borrel doen met een sportkantine, jammer.. Wederom sloeg de desinteresse toe, dus gingen Klif en ik in de hoek even een uiltje knappen na de soldaat gemaakte flessen wijn van de middag. Toen een aantal mensen er écht de kracht niet meer voor hadden, zijn we terug gezwalkt naar het hostel. Enkele anderen wilden ‘sporten’ en verkozen het Spaanse tafelvoetbalspel. Onderweg kwamen we het stomste vrachtwagentje tegen wat we ooit hebben gezien, maar helaas is hier geen beeldmateriaal van..






Op de strandplek waar normaal gesproken altijd hippies lopen te zuipen, was er niemand te bekennen. Het toeval wil dat we nog heel veel traytjes bier hadden staan, ergo, strandborrel! Klif en Manon leken het een goed idee om te gaan skinny-dippen in onze nabijheid, niet wetende dat er een camera in ons bezit was. Dit met minder fraai beeldmateriaal tot gevolg. Gelukkig had Klif zijn adamskostuum gecombineerd met de clubdas, wat abominabele zaakjes gelukkig (geheel toevallig) buiten beschouwing kon laten: +1.


(boven) Neen, dit betreft niet een der eerder beschreven hippies.

(boven) In de categorie zelfbescherming is er met opzet voor een foto van slechte kwaliteit gekozen.

De flessen wijn van de middag deden mij toch echt de das om, dus heb ik kamer 8 opgezocht. Niet veel later besloten mijn kamergenoten dit ook te doen… Slapen? Nee hoor. De arglistige addergebroeden Paulus, Guy en Berend slaagden erin om mij op het randje van een huilbui te krijgen met hun oeverloze, urendurende, mij wakkerhoudende, nerdengepraat. Loeder! Revanche niet uitgesloten..

Enkele uren later was deze dag toch eindelijk een afgesloten hoofdstuk voor mij :)

Hoogtepunt: - De zorgvuldig getimede porno. - Het Paulus ‘poep onder je schoen’ Schoutsen incident.
Smet: - Paulus ‘Poep onder je schoen’ Schoutsen die met z’n blote handen (en nagels?) de excrementen verwijdert van z’n schoeisel. - De bijkomende aroma's.
Kotscount: 6.

zaterdag 22 november 2008

De LEEF! Intermezzo episode - dag III

Deze dag begonnen we een patroon te herkennen: laat wakker worden, Spaanse Paulus en Christina (AEGEE-Santander-dame van onze SU) komen langs, delegatie naar supermarkt om 5 tray bier en 50 sigaren te halen, stad in om te eten en te feesten.

Na de club van de dag ervoor was iedereen een beetje kritisch, wat kon de club nog overtreffen? Eigenlijk niks maar we konden het niveau natuurlijk wel hoog houden. Dus tijd om te eten. In het programma van vandaag stond een restaurant met een wat dubieuze naam en logo: Cruz Blanca met het logo in de vorm van een ijzeren kruis zoals bekend gemaakt door een Duitse politicus van 50 jaar geleden. Een Duits restaurant die alle goede dingen uit de Duitse cultuur had overgenomen: veel bier, veel vlees. Terwijl we bier konden tappen uit onze eigen tap aan tafel werden we voorzien van schalen vlees en tapas (we waren tenslotte in Spanje).



Hoogtepunt tijdens het eten was de aankomst van de laatste deelnemers van Leef!: Rachel, Janneke, Manon, Marten en Jeroen. Terwijl Christina samen met de nieuwe deelnemers naar het hostel ging om hun spullen te dumpen gingen wij alvast verder met bieren onder de zielende begeleiding van Dorus (waar zo'n iPhone wel niet allemaal goed voor is!). 

Er voegde ons wat extra AEGEE-Santander dames bij ons en we gingen via de Tempo verder richting een feest van de geneeskunde-faculteit want daar zijn de leukste dames van de universiteit volgens de Drinlichtingendienst. 




...dubieuze zoenspelletjes...


...dubieuze andere dingen...



Aan het eind van de avond Remy ergens kwijt geraakt. Onder het motto "waarom ook niet" was deze beste man met een of andere slet meegegaan die hem wou laten betalen voor allemaal dure clubs.

Toen we eenmaal thuis aankwamen ging Manon kotsen en bleek dat de sleutel van kamer 9 kwijt was. We hadden wel wat bedden over in kamer 8 dus de eerst huiswaartskerende konden nog snel een bed bemachtigen. De mensen die later kwamen moesten een creatievere oplossing bedenken. Janneke koos voor het bed van Evan, Berend voor een bed zonder matras. Deef, Remy en Marten kozen voor de banken in de woonkamer. Hier werden ze na een uur  weggestuurd omdat de vloer bedekt was met hun omgevallen bier. Hierna moesten ze maar op de grond gaan liggen van kamer 8. 

De sleutel dook 2 dagen later weer op, hij bleek onder het kussen van Klif te liggen terwijl het chronologisch onmogelijk kon zijn dat Klif de sleutel had...

Hoogtepunt: aankomst laatste deelnemers Leef!, eigen tap tijdens avondeten
Smet: sleutel van kamer 9
Kotscount: 5

donderdag 20 november 2008

Drienerlo op de Nedertop

Nedertop, de bijeenkomst voor alle besturen van AEGEE-Nederland. Helaas was Maastricht weer schraal en moesten ze een niet Nederlands-sprekende bestuurder sturen. Rotterdam wou dat eerst ook maar toen ze hoorde dat ze geen reiskosten vergoeding kregen bleven ze gelukkig thuis. 

Maar hoezo denk u misschien, wat doet Drienerlo op de Nedertop. Nou ja als Nederlandse local moeten wij ons natuurlijk ook bekend maken als zodanig. En ik kan u verzekeren, dat is gelukt.




Wij borrelen niet met sjaars

Jaarclub XXL, binnenkort ook bij -Enschede

woensdag 19 november 2008

Gourmetten en Kroegavond d.d. 18-11-2008

Het was alweer een tijdje geleden dat het Senaat met het DB de toekomst en samenwerkingsmogelijkheden van beide verenigingen had besproken. Zeker sinds de recente vooruitgangen van -Enschede was het tijd voor een overleg hoe we deze middelen konden inzetten ter verbreding van de horizon: het was tijd voor een Drienerlo met Bestuur van -Enschede gourmet! We haalde het onlangs aan Asterion aangeboden gourmet stel op en Marike regelde een tweede. Hanke en Paulus namen de rol van Mercator op zich en ondernamen een queeste naar de Plus voor vleesch en groente. Hoewel dit normaal een besloten gelegenheid is waren er deze keer twee introducées: Duifje en Fabian. Zeker Fabian was een nuttige toevoeging (niet dat Duifje geen toevoeging was, alleen niet zo nuttig): het fixen van kleine gebreken aan de Cafitesse 120 en de sleutel van Asterion voor pitchers bier.


Na het eten natuurlijk tijd voor koffie (2 seconden 'vo!) en ijs. Ondertussen kwamen er allemaal mensen binnen gelopen die druk bezig waren met de voorbereidingen van de "So You Want To Be A Yearclub?"-activiteit. De kroeg was nog niet open dus dan maar even Heroes kijken terwijl Marike even een dutje deed. Kantoor heeft bij dezen officieel de woonkamer-status bereikt!


Kwart voor 10, tijd om richting de kroeg te vertrekken. Het was de eerste dinsdag na Leef! dus de deelnemers van Leef! werden geacht in club-das te verschijnen. Geheel in Leef!-stijl werden er geen glazen drank afgenomen maar flessen! Begonnen we nog in het ouderejaarsvak, enige moment later vonden we dat het tijd was voor meer integratie dus hebben wij de Incognito-tafel, in verband met meer dan een jaar ongebruikt te zijn, gekraakt om daar verder te borrelen.

(boven) Flessen 'vo! Berend alcoholvrij, jammer..

Het is goed om te zien dat -Enschede dit jaar met sprongen volwassener wordt. Mochten we op kamp al genieten van een inauguratie, vanavond werden de sjaars op een heus jaarclub-traject getrakteerd en werden ze spelenderwijs in sneltreinvaart met het fenomeen jaarclubs bekend gemaakt.

Evan had Paulus eerder op de avond een heel stel dierenstickers voor zijn plakboek gegeven. Helaas hebben die het einde van de kroegavond niet gehaald omdat elk dier vertegenwoordigd werd door een persoon en zodoende met deze sticker moest rondlopen. Niet iedereen begreep zijn dier in het begin, zo had Mariska er in het begin moeite mee om in te zien dat zij toch echt veel overeenkomsten had met een krab. Liesbeth was de berggorilla, Renske B een struisvogel en zo waren er nog veel meer. Het was een moeilijke taak maar uiteindelijk waren alle stickers voorzien van een menselijke wederhelft.

(boven) Rick en Janneke vertegenwoordigden samen de koala

In verband met colleges de dag erna werd er rond 1u met een delegatie richting de campus afgereisd. Natuurlijk nog even een naborrel bij Paulus thuis, maar een naborrel met de eerstejaars van tegenwoordig is raar. Niks frituur, fruit! Liesbeth schilde de ene appel en sinaasappel na de andere en voorzag alle hongerige monden van voedsel waarna iedereen rond 3u met een voldaan gevoel naar bed kon gaan.

Hoogtepunt: gourmet met bestuur, chocolaatje voor Paulus.
Smet: te veel geschreeuw.
Eindcijfer: 9-